Skip to main content

நமது நம்பிக்கையே நமது இறைசக்தி..

தேன்கூடு-ன் தினம் ஒரு கதை..🐝
இரு நாட்டுப் படைகளுக்கும் இடையே வெகு மும்முரமாக சண்டை நடந்து கொண்டிருந்தது..

எதிரி நாட்டுப் படையிடம் கிட்டத்தட்ட தோற்றுவிட்ட நிலை.. ஆனாலும் தாய்நாட்டுப் படைத் தளபதிக்கு போரை இழக்கமாட்டோம் என்ற அசாத்திய நம்பிக்கை..
ஆனால் துணைத் தளபதி உள்ளிட்ட அவன் வீரர்களுக்கு அந்த நம்பிக்கை கிஞ்சித்தும் இல்லை..

எல்லோரும் ஓடுவதில் குறியாக இருந்தனர்..

என்னதான் நம்பிக்கை இருந்தாலும், வீரர்களில்லாமல் தனி ஆளாய் என்ன செய்ய முடியும்?

கடைசி நாள் சண்டை.. போர்க்களத்துக்குப் போகும் வழியில் ஒரு கோயிலைக் கண்டார்கள்..

உடனே தளபதி வீரர்களை அழைத்து, “சரி வீரர்களே.. நாம் ஒரு முடிவுக்கு வருவோம்.. இதோ இந்தக் கோயிலுக்கு முன் ஒரு நாணயத்தைச் சுண்டிவிடுகிறேன்.. அதில் தலை விழுந்தால் வெற்றி நமக்கே.. பூ விழுந்தால் நாம் தோற்பதாக அர்த்தம்.. இப்படியே திரும்பிவிடுவோம்.. வெற்றியா தோல்வியா.. நமக்கு மேல் உள்ள சக்தி தீர்மானிக்கட்டும்.. சரியா..?”

“ஆ.. நல்ல யோசனை..  அப்படியே செய்வோம்..”

நாணயத்தைச் சுண்டினான் தளபதி..

காற்றில் மிதந்து, விர்ரென்று சுழன்று தரையில் விழுந்தது நாணயம்..

தலை..!

வீரர்கள் உற்சாகத்தில் மிதந்தனர்..
வெற்றி.. வெற்றி.. என்று எக்காளமிட்டபடி போர்க்களம் நோக்கி ஓடினர்.. வெகு வேகமாக சண்டையிட்டனர் எதிரி நாட்டவர்களோடு..

அட.. என்ன ஆச்சர்யம்.. அந்த சிறிய படை, எதிரி நாட்டின் பெரும் படையை வீழ்த்திவிட்டது!

துணைத் தளபதி வந்தான்.. ‘நாம் வென்றுவிட்டோம்.. கடவுள் தீர்ப்பை மாற்ற முடியாதல்லவா..” என்றான் உற்சாகத்துடன்..

“ஆமாம்.. உண்மைதான்” என்றபடி அந்த நாணயத்தை துணைத் தளபதியிடம் கொடுத்தான் தளபதி..

நாணயத்தை பார்த்த துணைத் தளபதிக்கு தலை சற்றியது..

அந்த நாணயத்தின் இரு பக்கங்களிலும் தலையே பொறிக்கப்பட்டிருந்து..
🐝

👇
நமது நம்பிக்கையே நமது இறைசக்தி..
அது இருக்கும்வரை நம்மை யாராலும் வெல்ல முடியாது..

நம்பிக்கை = இறைவன்
🐝

Comments

Popular posts from this blog

தேளும் ஆமையும்

புத்தர் சொல்ல சீடர்கள் கேட்ட கதை: ஒரு காட்டில் ஒரு தேள் வாடகை தராமல் வசித்தது. காட்டின் நடுவே ஒரு வாய்க்கால். தேளுக்கு, வாய்க்காலின் இக்கரையில் இருந்து அக்கரைக்குப் போக ஆசை. வாய்க்காலில் வசித்த மீன், நண்டு, தவளை போன்றவற்றிடம் சென்று தேள் லிஃப்ட் கேட்டது, கொட்டும் தேளுக்கு யார்தான் உதவி செய்வார்? எல்லா உயிரினங்களும் மறுத்துவிட்டன. அப்போது நீரோடையில் ஓர் ஆமை வந்தது. ஆமையிடம் சென்று ''என்னை அக்கரைக்குச் கொண்டுபோய் விடேன்'' என்று கெஞ்சிக் கேட்டது.கருணை கொண்ட அந்த ஆமை தனது முதுகில் தேளை ஏற்றிக் கொண்டு ஆமை நீரில் நீந்திச் சென்றது. ஆமையின் முதுகில் ஜம்மென்று சவாரி செய்யும் தேளுக்கு திடீரென்று ஒரு யோசனை. ‘நான் பலரைக கொட்டிம் அவர்கள் வலியால் துடிப்பதை பார்த்து ரசித்துள்ளேன். ஆனால் ஒரு நாள் கூட ஆமையை நாம் கொட்டியதே இல்லையே... இன்றைக்கு அதையும் செய்து பார்த்துவிடுவோமே...’ என்று காரியத்தில் இறங்கியது. ஆமையின் முதுகில் கொட்டியது தேள். ஆனால், ஆமை எதுவும் நடக்காதது மாதிரி நீரில் நீந்திபோய்க்கொண்டே இருந்தது. ‘என்னது இது! இந்த ஆமை முதுகில் கொட்டியும் கூட இதுக்கு வலிக்கவே இல்லையே’ எ

ஒரு பெண்ணும் ஒரு பையனும்

ஒரு பெண்ணும் 🙎🏼 ஒரு பையனும்🙋🏻‍♂ காதலித்து வந்தனர் ஒரு நாள் இருவரும் திருமணம் செய்வது பற்றி. பேசினர் பெண் சொன்னாள் நாங்கள் நடுத்தர வர்கத்தை சேர்ந்தவர்கள் என்பது உனக்கு நன்றாகவே தெரியும் திருமணத்தை நடத்தி வைக்கும் அளவுக்கு எங்க அப்பாகிட்ட பணம் இல்லியே என்ன செய்வது என்று சொன்னாள் அதற்கு அந்த பையன் சொன்னான்... நான் என்ன வரதட்சினையா கேட்டேன் .? உன் அப்பாவின் சம்மதம் தானே கேட்டேன்.....என்றான் பிறகு இருவரும் பெண்ணிண் அப்பாவை பார்க்க சென்றார்கள்......... விசயத்தை பெண்ணின் அப்பாவிற்க்கு தெளிவாக எடுத்து சொன்னார்கள்......... பெண்ணின் அப்பா சொன்னார் என்னிடம் 1000 ருபாய் மட்டுமே உள்ளது திருமணத்தை எப்படி நடத்துவது என்று சொன்னார்.......... அதற்கு பையன் சொன்னான் 1000ரூபாயே.போதும் அதிலேயே திருமணத்தை நடத்தலாம் நாளைக்கு நீங்க ரெஜிஸ்டர் ஆபீஸ்கு வாங்க என்றான்....... மறுநாள் எல்லாரும் ரெஜிஸ்டராபீஸுக்கு சென்றார்கள் பையன் மாமனாரிடம் சொன்னான் நீங்க போய்டு அந்த1000 ரூபாய்க்கும் ஸ்வீட் வாங்கிட்டு வாங்க என்றான் திருமணத்தை பதிவு செய்தார்கள்.....

கஜா - கவிதை

___ கஜா ___ சீற்றம் குறைகிறது மாற்றம் தெரிகிறது வேண்டும் என்கிறது மழலை குரல் வேண்டாம் என்கிறது அனுபவ குரல் இது காற்று நடத்தும் மாநாடு நடுங்கி நிற்கிறது குடிசை வீடு நிறைவேற போவது என்ன தீர்மானமோ ? பூமிக்கு வரப் போவது அழிமானமோ ? நீ தென்றலாய் வந்தாய் ரசித்தோம் புயலாய் வருகிறாய் ஒரு நிமிடம் திகைத்தோம் உன் வேகத்தை கொஞ்சம் குறை துணைக்கு மேகத்தை கொஞ்சம் அழை உன் போர் குணம் பார்த்து நாங்கள் அழும் முன் வானம் அழட்டும் பூமி உன்னை தொழட்டும் கஜாவே சீற்றம் ஒழி களங்கம் அழி வா மழையாக மலர் தூவி வரவேற்போம் உன்னை நீ தான் காக்க வேண்டும் இந்த மண்ணை