Skip to main content

மகனே, உனக்கு ஒரு பெரிய சவால்

தேன்கூடு-ன் தினம் ஒரு கதை..

சிறுவனை அழைத்துக்கொண்டு அவனது தந்தை ஒரு காட்டிற்குச் சென்றார்..

அப்போது மகனுக்கு ஒரு சவாலை முன்வைத்தார்.

''மகனே, உனக்கு ஒரு பெரிய சவால்

அதில் வெற்றி பெற்றால்,
நீ தைரியம் மிக்க எதற்கும் அஞ்சாத பெரிய வீரனாகிவிடுவாய்..

இன்று இரவு முழுவதும்.. நீ தனியாக இந்தக் காட்டிலேயே இருக்க வேண்டும்..

உன் கண்கள் கட்டப்படும்..

ஆனாலும் நீ பயப்படக்கூடாது..

வீட்டிற்கு ஓடி வந்து விடவும் கூடாது என்றார்..

சிறுவன் ஆர்வத்துடன் சவாலை சந்திக்கத் தயாரானான்..

அவனது கண்களைத் தந்தை துணியால் இறுகக் கட்டினார்..

பிறகு,
தந்தை திரும்பிச்செல்லும்  காலடி ஓசை, மெல்ல, மெல்ல மறைந்தது..

அதுவரை தந்தை அருகில் இருக்கிறார் என்ற தைரியத்தில் இருந்த அவனுக்கு..

தூரத்தில் ஆந்தை கத்துவதும்,

நரி ஊளையிடுவதும்,

நடுக்கத்தைக் கொடுத்தது..

காட்டு விலங்குகள் வந்து தாக்கிவிடுமோ,
என்ற அச்சத்தில் அவனது இதயத்துடிப்பு வழக்கத்தைத் தாண்டி எகிறியது..

மரங்கள் பேயாட்டம் ஆடின..

மழை வேறு தூறத் தொடங்கியது..

கடுங்குளிர் ஊசியாய் உடலைத் துளைத்தது..

‘’அய்யோ ! இப்படி அனாதையாக தவிக்க விட்டு தந்தை போய்விட்டாரே.."

"யாராவது வந்து என்னைக் காப்பாற்றுங்களேன்"

என்று பலமுறை கத்திப் பார்த்தான், பயனில்லை..

சிறிது நேரத்தில்,

இனி கத்திப் பயனில்லை என்பது அவனுக்குப் புரிந்தது..

திடீரென்று அவனுக்குள் ஒரு துணிச்சல்,

என்னதான் நடக்கும், பார்ப்போமே..

என்று சுற்றுப்புறத்தில் கேட்கும் ஓசைகளை ஆர்வத்துடன் கவனிக்கத் தொடங்கினான்..

இப்படியே இரவு கழிந்தது..

விடியற்காலையில் லேசாகக் கண்ணயர்ந்தான்..

சூரியன் உடம்பைச் சுட்டபோதுதான், கண்கட்டைத் திறந்துப் பார்த்தான்..

கண்ணைக் கசக்கிக்கொண்டு எதிரே பார்த்தபோது,

அவனுக்கு  ஆச்சரியம்! ஆனந்தம்! அழுகையே வந்துவிட்டது..

‘’அப்பா’’ என்று கூவி ,
அருகில் அமர்ந்திருந்த தன் தந்தையைப் பாய்ந்து  தழுவிக் கொண்டான்..

‘’அப்பா நீங்க எப்போ வந்தீங்க?’’

என்று ஆவலாகக் கேட்டான்..

சோர்வும், மகிழ்ச்சியும் கொண்டிருந்த அந்தத் தந்தை,

''நான் எப்போது மகனே உன்னை விட்டுப் போனேன்’’ என்றார்..

இரவு இங்குதான் இருந்தீங்களா?

பிறகு ஏன் நான் பயந்து அலறியப் போதெல்லாம் என்னைக் கண்டு கொள்ளவில்லை..?

ஏன் என்னிடம் எதுவும் பேசவில்லை..?
என்று கேட்டான்.

‘’உன் மனோதிடம் வளர வேண்டும்

நீ எதற்கும் அஞ்சாத வீரனாக வேண்டும்  என்பதற்காக மெளனம் காத்தேன்..

ஏனென்றால் அச்சத்தின் உச்சத்தை எட்டும்போது,

துணிச்சல் தானே வரும்’’
என்றார் தந்தை..

மகனுக்கு தந்தையின் நோக்கம் புரிந்தது..

👇
இறைவனும்  அந்தத்  தந்தையைப் போலத்தான்,

நம்மோடு  தான் இருக்கிறார்..

துன்பத்திலும், சோகத்திலும், தவிக்கும்போது, துவண்டுவிடாமல்,  நாம் தீரர்களாக வேண்டும் என்பதற்காகவே பல நேரங்களில் மெளனம் காத்து,

வெறும் பார்வையாளரைப் போல் இருக்கிறார்..

இறைவன் எப்போதும் நம்மை கைவிடுவதில்லை..

நம்முடைய ஒவ்வொரு செயலை கண்காணித்து கொண்டு தான் இருக்கிறார்..

நாம் முயற்சிக்கும் நற்காரியங்களுக்கும், நம் உழைப்பிற்கும், உறுதுணையாகவே உள்ளார்..
🐝

பிடித்தால் பகிருங்கள்..

தேன்கூடு-ன் தினம் ஒரு கதை

Comments

Popular posts from this blog

கஜா - கவிதை

___
கஜா
___

சீற்றம்
குறைகிறது

மாற்றம்
தெரிகிறது

வேண்டும்
என்கிறது
மழலை
குரல்

வேண்டாம்
என்கிறது
அனுபவ
குரல்

இது
காற்று
நடத்தும்
மாநாடு

நடுங்கி
நிற்கிறது
குடிசை
வீடு

நிறைவேற
போவது
என்ன
தீர்மானமோ ?

பூமிக்கு
வரப்
போவது
அழிமானமோ ?

நீ
தென்றலாய்
வந்தாய்
ரசித்தோம்

புயலாய்
வருகிறாய்
ஒரு நிமிடம்
திகைத்தோம்

உன்
வேகத்தை
கொஞ்சம்
குறை

துணைக்கு
மேகத்தை
கொஞ்சம்
அழை

உன்
போர்
குணம்
பார்த்து

நாங்கள்
அழும்
முன்

வானம்
அழட்டும்

பூமி
உன்னை
தொழட்டும்

கஜாவே
சீற்றம்
ஒழி

களங்கம்
அழி

வா
மழையாக

மலர்
தூவி
வரவேற்போம்
உன்னை

நீ
தான்
காக்க
வேண்டும்
இந்த
மண்ணை

ஒரு பெண்ணும் ஒரு பையனும்

ஒரு பெண்ணும் 🙎🏼
ஒரு பையனும்🙋🏻‍♂
காதலித்து வந்தனர்


ஒரு நாள்
இருவரும்
திருமணம்
செய்வது
பற்றி.
பேசினர்

பெண் சொன்னாள்
நாங்கள் நடுத்தர வர்கத்தை சேர்ந்தவர்கள் என்பது உனக்கு நன்றாகவே தெரியும்
திருமணத்தை நடத்தி வைக்கும் அளவுக்கு
எங்க அப்பாகிட்ட
பணம் இல்லியே
என்ன செய்வது
என்று சொன்னாள்

அதற்கு அந்த பையன் சொன்னான்...

நான் என்ன வரதட்சினையா கேட்டேன் .?
உன் அப்பாவின் சம்மதம் தானே கேட்டேன்.....என்றான்

பிறகு இருவரும்

பெண்ணிண் அப்பாவை
பார்க்க சென்றார்கள்.........

விசயத்தை
பெண்ணின் அப்பாவிற்க்கு

தெளிவாக
எடுத்து சொன்னார்கள்.........


பெண்ணின் அப்பா சொன்னார்
என்னிடம்
1000 ருபாய் மட்டுமே உள்ளது


திருமணத்தை
எப்படி
நடத்துவது
என்று
சொன்னார்..........

அதற்கு பையன் சொன்னான்
1000ரூபாயே.போதும்

அதிலேயே திருமணத்தை நடத்தலாம்
நாளைக்கு நீங்க
ரெஜிஸ்டர் ஆபீஸ்கு வாங்க என்றான்.......


மறுநாள் எல்லாரும்
ரெஜிஸ்டராபீஸுக்கு
சென்றார்கள்


பையன்
மாமனாரிடம் சொன்னான்
நீங்க போய்டு
அந்த1000 ரூபாய்க்கும் ஸ்வீட் வாங்கிட்டு வாங்க என்றான்

திருமணத்தை பதிவு செய்தார்கள்.......
எல்லாருக்கும் இணிப்பும்..வழங்கினார்கள்

திருமண வாழ்க்கை ஆரம்பித…

தேளும் ஆமையும்

புத்தர் சொல்ல சீடர்கள் கேட்ட கதை:

ஒரு காட்டில் ஒரு தேள் வாடகை தராமல் வசித்தது. காட்டின் நடுவே ஒரு வாய்க்கால். தேளுக்கு, வாய்க்காலின் இக்கரையில் இருந்து அக்கரைக்குப் போக ஆசை. வாய்க்காலில் வசித்த மீன், நண்டு, தவளை போன்றவற்றிடம் சென்று தேள் லிஃப்ட் கேட்டது, கொட்டும் தேளுக்கு யார்தான் உதவி செய்வார்? எல்லா உயிரினங்களும் மறுத்துவிட்டன. அப்போது நீரோடையில் ஓர் ஆமை வந்தது. ஆமையிடம் சென்று ''என்னை அக்கரைக்குச் கொண்டுபோய் விடேன்'' என்று கெஞ்சிக் கேட்டது.கருணை கொண்ட அந்த ஆமை தனது முதுகில் தேளை ஏற்றிக் கொண்டு ஆமை நீரில் நீந்திச் சென்றது. ஆமையின் முதுகில் ஜம்மென்று சவாரி செய்யும் தேளுக்கு திடீரென்று ஒரு யோசனை. ‘நான் பலரைக கொட்டிம் அவர்கள் வலியால் துடிப்பதை பார்த்து ரசித்துள்ளேன். ஆனால் ஒரு நாள் கூட ஆமையை நாம் கொட்டியதே இல்லையே... இன்றைக்கு அதையும் செய்து பார்த்துவிடுவோமே...’ என்று காரியத்தில் இறங்கியது.

ஆமையின் முதுகில் கொட்டியது தேள். ஆனால், ஆமை எதுவும் நடக்காதது மாதிரி நீரில் நீந்திபோய்க்கொண்டே இருந்தது. ‘என்னது இது! இந்த ஆமை முதுகில் கொட்டியும் கூட இதுக்கு வலிக்கவே இல்லையே’ என்று…